انا لله و انا الیه راجعون

با سلام و احترام

ضایعه دردناک درگذشت استاد محمد علی خاکساری خبر تلخی بود که کتابداری و اطلاع رسانی ایران را به بهت برده است. و هیچکس را یارای پذیرفتنش نیست اما جای خالی ایشان و ... گویای این است که آری او از بین ما رخت بر بست و به جایگاه ابدی شتافت. حال ما هستیم و وجدان ما. بهتر است به این سوال فکر کنیم؟ چه جیزی باعث شده است که جامعه کتابداری ایران از داخل و خارج و از غرب و شرق و از زن و مرد  این چنین در غم و اندوه به سر میبرد؟ و این گونه از استاد یاد میکنند؟ آیا صرف اینکه او یک استاد بود؟ در حالیکه این همه استاد هستند که زنده اند ولی ... آیا صرف اینکه ایشان عضو هیات مدیره انجمن شاخه خراسان بود؟ آنچه راز ماندگاری استاد خاکساری بود فراتر از اینها بود. ظاهرا یک عشق دیگری بوده که گریه های یزدان منصوریان و خانمش را در دیار آنگلوساکسونها پذیرفته است و آقای دکتر فرج پهلو را واداشته است که از آن سوی مرزها اندوه خود را بیان کند. دوستان عزیزم بیائیم به این واقعیت  ها فکر کنیم

همه ما روزی خواهیم رفت

در بین ما ها هنوز خیلی از خاکساری ها زندگی می کنند نکند آنها را نیز مثل استاد خاکساری بعد از رفتنشان بشناسیم؟

راز این جاوندانگی چیست؟

من فکر میکنم تا کتابداری هست و تا فهرست نویسی هست و تا علم و علم آموزی زنده هست استاد خاکساری زنده است. توفیق آشنائی وی را بصورت تلفنی داشتم. وقتی فهرست نویسی کتابخانه مرکز تربیت مربی کودکان و نوجوانان شروع کردم لیست کتابهای فهرست شده در کتابخانه های دانشگاه فردوسی ( اگر اسمش را درست نوشته باشم) مشهد( 4 جلد) اولین منبعی بود که به سراغش رفتم. و مجبور شدم تلفنی با آقای خاکساری صحبت کنم. هنوز آن صدای دلنشین و مهربان در گوشم طنین انداز است اما باید پذیرفت که او رفت...

این ضایعه دردناک را از طرف خودم و انجمن کتابداری و اطلاع رسانی استان قم بر خانواده محترم استاد خاکساری و  بر سید بزرگوار (به تعبیر استاد)، جامعه کتابداری ایران علی الخصوص همکارانم در انجمن کتابداری و اطلاع رسانی شاخه خراسان، همکاران ایشان در کتابخانه های دانشگاه فردوسی مشهد و آستان قدس و شاگردان ایشان تسلیت عرض میکنم و از خداوند منان بر آن مرحوم اجر جزیل و خانواده محترمشان صبر جمیل خواستارم

با تقدیم احترام

مهدی محمدی

دبیر انجمن کتابداری و اطلاع رسانی استان قم